Tijdens de “EFHOH” (European Federation of hard of Hearing People) conferentie: 'Van beleid naar praktijk: inclusie van slechthorende mensen in heel Europa versterken' ingericht op 17 en 18 april 2026 was Gina Welleman spreker in het panel 'Inclusie en participatie van slechthorende mensen verankeren in de samenleving'.

Zoals gebruikelijk op een internationaal congres was de voertaal Engels. Er was ook een schrijftolk voorzien… alles werd in het Engels op scherm getoond. Wie een vertaal app wou installeren op tablet of smartphone kon hiervoor een QR code scannen… het hoeft geen uitleg dat deze “Nederlandse” teksten totaal niet synchroon met de spreker kwamen… dus uiteindelijk was dit geen meerwaarde. 

Tijdens dit congres waren er op vrijdag 3 panelgesprekken:  Uitvoering van de strategie inzake de rechten van personen met een handicap /Europese toegankelijkheid voor personen met een gehoorbeperking / Inclusief onderwijs en inclusieve werkgelegenheid.  Elk panelgesprek had 5 sprekers, die elk 5 minuten het woord kregen… Spannend voor de meesten om binnen de tijd te blijven… en dus spannender voor de “laatste” sprekers die hun eigen tijd zagen vervliegen…

Op zaterdag waren er 3 panels:  Inclusie en participatie van slechthorende mensen verankeren in de samenleving/ Versterking door leiderschap /Is een EU-strategie inzake gehoorverlies nodig?

Als laatste spreker van het 1ste panel, lichtte Gina de Vlaamse situatie toe, een situatie die heel herkenbaar en identiek is aan de meeste Europese landen (aantal personen met gehoorverlies, nut en tevredenheid over hoortoestellen, …). Wat bijzondere aandacht kreeg is hoe “sterk” Vlaanderen is in het screenen van slechthorendheid bij baby’s, hier bij ons krijgen baby’s immers op de leeftijd van 3 tot 5 weken al een gehoortest… waardoor er vaak al 1 of zelfs 2 CI’s worden geplaatst voor de leeftijd van 1 jaar… Hier scoren wij zeer sterk! Echter het “Belgische” verhaal met de complexe verdeling van bevoegdheden bleek voor veel internationale deelnemers moeilijk te begrijpen. Bepaalde tegemoetkomingen en financiële ondersteuningsmaatregelen worden op federaal niveau geregeld, terwijl andere onder de Vlaamse overheid vallen. Bovendien is er te weinig structureel overleg tussen beide beleidsniveaus, wat de ondersteuning voor slechthorende personen niet altijd ten goede komt. Voor niet- Belgen onbegrijpelijk… Na deze presentatie kwamen dan ook heel wat deelnemers uit andere landen extra uitleg vragen of de duidelijkheid van de power point complimenteren.

Wat Gina “leerde” van de andere panels en sprekers: In heel wat landen wordt op een andere manier omgegaan met gehoorverlies. Gehoorverlies / doofheid maar oraal blijven communiceren wordt in heel wat landen “normaal” gevonden. Vaak zijn er (afhankelijk van het land) toegankelijke hoor-hulpmiddelen, al of niet volledig of gedeeltelijk terugbetaald. Ook naar bekendheid en doorverwijzing van professionals naar “lotgenoten” groepen / belangenbehartigers kunnen we van heel wat (vooral de Scandinavische) landen iets leren. Zo is het bijvoorbeeld niet ongebruikelijk dat zodra een NKO arts gehoorverlies vaststelt, deze arts onmiddellijk de informatie van lotgenotengroepen / belangenbehartigers aan de patiënt meegeeft… Men gaat er immers van uit dat  heel wat know-how, kennis en “ervaring” bij deze organisaties beschikbaar is.  Hier in België is dat jammer genoeg nog een utopie…

Naast Gina waren ook Corinne en Els (van De 9de van) aanwezig op dit congres. Dit “internationaal” optreden smaakt naar meer. In overleg is “Hoornetwerk Vlaanderen” ondertussen lid geworden van EFHOH, dus voor toekomstige bijeenkomsten zal er vanuit Hoornetwerk een afvaardiging / delegatie deelnemen. Zo blijven wij “Europees” ook een vinger aan de pols houden.